به گزارش همشهریآنلاین، روزنامه «والاستریتژورنال» نوشت تسلیح مجدد سریع آلمان در حال ایجاد نگرانی فزایندهای در اروپا و زنده کردن بحثی تاریخی درباره میزان قدرت نظامیای است که برلین باید در اختیار داشته باشد.
این نگرانی با پیشتازی حزب راست افراطی «آلترناتیو برای آلمان» در نظرسنجیها افزایش یافته است؛ حزبی که به نوشته این روزنامه خواهان پایان دادن به آنچه «فرهنگ احساس گناه» آلمان درباره جنایات دوران نازی مینامد، شده و مواضعی نزدیکتر به مسکو اتخاذ کرده است.
«رادوسواف سیکورسکی» وزیر خارجه لهستان که والاستریتژورنال او را از معدود مقامهای لهستانی حامی دیرینه تقویت ارتش آلمان معرفی کرده، هفته گذشته گفت: «ما خیلی خوب به یاد داریم که یک آلمان دوباره مسلحشده در دست یک حزب راست افراطی و طرفدار روسیه میتواند به کجا منتهی شود.»
چند روز پیش از آن نیز «ژان لوک ملانشون» سیاستمدار چپ افراطی فرانسه که طبق گزارش در نظرسنجی نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۷ فرانسه در رتبه دوم قرار دارد، گفته بود: «آنها میخواهند بزرگترین ارتش متعارف اروپا را بسازند. اگر رئیسجمهور بودم، به آنها میگفتم فکر نمیکنم این ایده خوبی باشد.»
بیش از نیم تریلیون دلار برای ارتش
تنها چند سال پیش، آلمان به دلیل اتکا به هزینههای دفاعی آمریکا، فرانسه و انگلیس مورد انتقاد بود. والاستریتژورنال مینویسد پس از فشار رهبران غربی از جمله «دونالد ترامپ»، «فریدریش مرتس» صدراعظم آلمان بیش از نیم تریلیون دلار برای نیروهای مسلح این کشور طی یک دهه آینده اختصاص داده است.
اما اکنون برخی مقامهای اروپایی نگراناند این روند موازنه قدرت در قاره را تغییر دهد. بعضی از آنها حتی بدون در نظر گرفتن قدرتگیری آلترناتیو برای آلمان نگراناند که آلمان و روسیه به دو قدرت بزرگ اروپا تبدیل شوند و برلین در آینده برای جلوگیری از درگیری، بار دیگر سیاست سازش با مسکو را در پیش بگیرد.
براساس دادههای مؤسسه اقتصاد جهانی کیل، دولت آلمان تنها در سال گذشته قراردادهای نظامی به ارزشی بیش از سه برابر انگلیس منعقد کرده است.
«لوکاش یاسینسکی» کارشناس روابط آلمان و لهستان در مؤسسه امور بینالملل لهستان گفت: «این یک انقلاب است و قطعا بر همسایگان آلمان، اتحادیه اروپا و روابط فراآتلانتیکی اثر خواهد گذاشت. آلمان برای امنیت اروپا حیاتی است، اما نمیتواند برای اروپا بیش از حد بزرگ شود.»
پیروزی انتخاباتی اخیر آلترناتیو برای آلمان در شرق آلمان نیز بر این نگرانیها افزوده است. طبق گزارش، این حزب خواهان خروج آلمان از اتحادیه اروپا، لغو تحریمهای مسکو و ازسرگیری خرید انرژی روسیه است و برخی رهبرانش نیز سودمندی ناتو را زیر سؤال بردهاند.
در لهستان همچنین نگرانیهایی مطرح شده که یک دولت راست افراطی در آلمان ممکن است ادعاهای تاریخی ارضی را دوباره زنده کند. آلمان پس از جنگ جهانی دوم بخشهای بزرگی از قلمرو پیشین خود را از دست داد و در سال ۱۹۹۰ رسما از این مناطق صرفنظر کرد. با این حال، برخی سخنان رهبران آلترناتیو برای آلمان در سالهای اخیر در لهستان بهعنوان اشارهای به همین مسئله تعبیر شده است.
پول تسلیحاتی عمدتا در آلمان میماند
والاستریتژورنال مینویسد نگرانی دیگر متحدان اروپایی این است که بخش بزرگی از افزایش هزینههای دفاعی آلمان به سود شرکتهای تسلیحاتی خود این کشور تمام شده است.
طبق دادههای مؤسسه کیل، تقریبا دو سوم هزینههای نظامی آلمان در سال ۲۰۲۵ به شرکتهای آلمانی اختصاص یافت، حدود ۳۰ درصد صرف تولید سامانههایی عمدتا آمریکایی در داخل آلمان شد و نزدیک به ۱۰ درصد نیز خارج از اروپا هزینه شد؛ سهم سایر کشورهای اروپایی بسیار ناچیز بود.
«لیانا فیکس» پژوهشگر ارشد اروپا در شورای روابط خارجی آمریکا معتقد است برلین میتواند با خریدهای مشترک اروپایی، هماهنگی بیشتر صنایع دفاعی و ایجاد ساختارهای فرماندهی مشترک در چارچوب ناتو، نگرانی همسایگان را کاهش دهد. با این حال، آلمان اخیرا از چند پروژه چند میلیارد یورویی مشترک با فرانسه و هلند خارج شده است.
«ریم ممتاز» پژوهشگر کارنگی اروپا نیز گفت فرانسه نگران است آلمان جای این کشور را بهعنوان یک قدرت اصلی نظامی-صنعتی اروپا بگیرد. او افزود در ساختار سیاسی، دیپلماتیک و نظامی فرانسه «نگرانی گستردهای» درباره نقشی وجود دارد که آلمان ظاهرا برای خود در نظر گرفته است.
«موضوع، عظمت دوباره آلمان نیست»
این نگرانیها در شرایطی تشدید شده که آمریکا در حال بررسی کاهش حضور خود در اروپاست؛ حضوری که به نوشته والاستریتژورنال در گذشته نقشی میانجی میان کشورهای اروپایی با منافع و حساسیتهای تاریخی متفاوت ایفا میکرد.
با این حال، «کمیل گراند» معاون پیشین دبیرکل ناتو برخی نگرانیها را اغراقآمیز دانست و گفت آلمان در واقع در حال جبران عقبماندگی نظامی خود است. به گفته او، اگر این کشور از سال ۱۹۹۰ هدف ناتو برای اختصاص ۲ درصد تولید اقتصادی به دفاع را رعایت کرده بود، تاکنون حدود ۴۰۰ میلیارد دلار بیشتر هزینه نظامی کرده بود.
«ولفگانگ ایشینگر» رئیس کنفرانس امنیتی مونیخ و دیپلمات سابق نیز گفت با توجه به تاریخ قرن بیستم آلمان، طبیعی است که تسلیح مجدد این کشور نگرانی ایجاد کند و برلین باید به متحدان خود اطمینان دهد که هدف این روند صرفا عمل به تعهدات ناتو و اروپا است.
او تأکید کرد: «موضوع، عظمت دوباره آلمان نیست.»
نظر شما